غزل شمارهٔ ۱۴۷۳
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ی۶ بیت
بی عشق مباش یک زمانیکز عشق نکرد کس زیانی
آن آن دارد که عشق داردبی عشق کسی ندارد آبی
گر دست دهد ز ساقی مایک جرعهٔ می بخر به جانی
می نوش کنیم و عشق بازیمگر زان که دهد خدا امانی
ساقی قدحی بیار حالیمطرب غزلی بخوان روانی
این علم بدیع نعمت اللهبنویس معانی بیانی