غزل شمارهٔ ۱۴۶
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ماست۷ بیت
ختم رسل که سید اولاد آدم استآخر بود به صورت و معنی مقدم است
جام جهان نما به کف آور بنوش میجامی چنین که دید که هم جام و هم جم است
هر صورتی در آینه اسمی نموده اندخوش صورتی که معنی آن اسم اعظم است
آب حیات از نفس ما بود روانبا ما مدام ساغر پر باده همدم است
هرگز نکرده ایم گدائی ز هیچ کسالا ز حضرتی که خداوند عالم است
مائیم آن فقیر که سلطان گدای ماستآری به فقر سلطنت ما مسلم است
شادم از آن سبب که غم عشق می خورمهر چند سیدم ز غم بنده بی غم است