غزل شمارهٔ ۱۴۳۸
وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: اه۷ بیت
راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراههم سیدیم و بنده هم چاکریم و هم شاه
جام می لطیف است این جسم و جان که داریمدر باطن آفتابیم در ظاهریم چون ماه
گاهی چنین که بینی بر تخت چون سلیمانگاهی چنانکه دانی چون یوسفیم در چاه
رندیم و لاابالی سرمست در خراباتبا ساقئی حریفیم دایم به گاه و بیگاه
در راه بی کرانه ما می رویم دایمگر عزم راه داری ما با تو ایم همراه
ای بنده بندگی کن تا پادشاه گردیزیرا که پادشاهند این بندگان درگاه
توقیع آل دارد حکم ولایت ماباشد نشان آن حکم بر نام نعمت الله