غزل شمارهٔ ۱۴۳۰

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: رشده۷ بیت

دیده صبح از تو منور شدهطرهٔ شام از تو معنبر شده

باد صبا بوی تو را یافتهعالم از آن بوی معطر شده

در نظر اهل نظر کائناتنقش خیالیست مصور شده

صورت و معنی چو مه و آفتابهر دو به هم نیک برابر شده

گشته روان چشمهٔ آب حیاترهگذر ما همه خوشتر شده

عین مسما بود اسمش از آنآمده و اول دفتر شده

گفتهٔ نوباوهٔ سید شنونه سخن آنکه مکرر شده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و نورانیت صبح اشاره دارد که با روشنی منور شده است و همچنین به طراوت و عطر تازه‌ای که در فضا به وجود آمده، اشاره می‌کند. شاعر به محاسن و زیبایی‌های عالم می‌پردازد و این‌که چطور صورت و معنی، مانند ماه و خورشید به هم پیوند خورده‌اند. همچنین از جریانی یاد می‌کند که آب حیات را به نمایش می‌گذارد و باعث خوشحالی رهگذران می‌شود. در انتها، اشاره‌ای به نام و معنای عمیق آن به عنوان اسمی برای اولین دفتر زندگی دارد و یادآوری می‌کند که سخنان نو و تازه‌ای باید شنید، نه تکرارهای مکرر.