غزل شمارهٔ ۱۴۱۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: اامده۷ بیت

از همه آئینه پیدا آمدهنور او درچشم بینا آمده

آن یکی ظاهر شده در هر یکیهر یکی بنگر که یکتا آمده

بحر در جوشست و رو دارد به ماآبروی ما بر ما آمده

مجلس عشقست و رندان در حضورساقی سرمست تنها آمده

از ولایش ما ولایت یافتیمحکم ما از ملک بالا آمده

قطره ای بودیم ما بحری شدیماین چنین دُری ز دریا آمده

نعمت الله رو به میخانه نهادمیل ما کرده به مأوی آمده

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ارتباط عمیق بین خود و نور الهی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که نور خداوند در دل انسان‌های آگاه نمایان شده است و همه‌جا در هر چیزی خود را نشان می‌دهد. همچنین، او از عشق و حضور رندان در مجلس صحبت می‌کند، جایی که ساقی سرمست به تنهایی آمده است. شاعر اشاره دارد که از محبت خداوند به مقام ولایت رسیده‌اند و در نتیجه از دریای عشق الهی به برکت آن به دریا تبدیل شده‌اند. در نهایت، شاعر با اشاره به نعمت الهی و میخانه، نشان می‌دهد که توجه و تمایل به عشق الهی انسان را به مأمنی از آرامش و شادی می‌رساند.