غزل شمارهٔ ۱۳۹۲

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: اننشسته۷ بیت

عمریست تا دل من با بیدلان نشستهخوش گوشه ای گرفته در کنج جان نشسته

رندی حیات جاوید یابد که از سر ذوقمستانه در خرابات خوش با مغان نشسته

سلطان عشق بنشست برتخت دل چو شاهیتختی چنین که دیده شاهی چنان نشسته

خوش بلبلی است جانم کاندر هوای جاناننالد به ذوق دایم در گلستان نشسته

گر عاشقی ز خود جو معشوق خویشتن رازیرا که او همیشه با عاشقان نشسته

بر گرد قطب یاران پرگاروار گردندسرگشته در کناره او در میان نشسته

رندی چو نعمت الله جوئی ولی نیابیبرخاسته ز عالم بی خان و مان نشسته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالاتی از عشق و شور و شعف در دل عاشقان است. شاعر می‌گوید که دل او همیشه همراه بیدلان و در کنج جان نشسته است. او از رندی و حیات جاویدان سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق بر تخت دل او نشسته و این حالت را مانند سلطنتی می‌بیند. شاعر به خوشحالی جانش در هوای محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عاشق باید همیشه در جست‌وجوی معشوق خود باشد، چرا که عشق همواره با عاشقان است. در نهایت، شاعر از وضعیتی سخن می‌گوید که رندی در جستجوی نعمت و عشق است، در حالی که از بی‌خانمانی خود رنج می‌برد.