غزل شمارهٔ ۱۳۵۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: و۷ بیت

به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید روبه معنی دو یکی یابم به صورت گرچه باشد دو

به من گر شاهد معنی نماید رو به صد صورتبه صد صورت مرا حسنی نماید روی او نیکو

بیا تو آینه بردار و روی خود در آن بنماکه تمثال جمال او شود روشن به چشم تو

اگر در خواب و بیداری وگر مستی و هشیاریخیالش نقش می بندم نمی باشم دمی با او

تو لطف ساقی ما بین که هر دم می دهد جامیدر آنجا از صفای می به رندان می نماید رو

بیا ای مطرب خوشخوان که شعری گفته ام خوش خوشقبولش کن ز من قولی برو صورت خوشی می گو

بسی رندان و سرمستان که دیدی یا شنیدستیولیکن در همه عالم یکی چون نعمت الله کو

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و می‌گوید که هر حسنی که می‌بینم در جمال او جلوه‌گر است. همچنین عنوان می‌کند که حتی اگر معشوق به صد شکل هم بیاید، همچنان زیبایی او در دل من نقش می‌بندد. سپس شاعر دعوت می‌کند که بخواهند خود را در آینه ببینند تا جمال معشوق را در آن تماشا کنند. همچنین با اشاره به می و باده، به حال رندان و مست‌ها اشاره دارد و در نهایت از مطرب می‌خواهد که شعر زیبایی را که گفته، بپذیرد و به استقبال او برود. شاعر در پایان به یکتایی نعمت‌الله در میان رندان و سرمستان اشاره می‌کند.