غزل شمارهٔ ۱۳۵۵
غیر ما در بحر ما از ما مجوعین ما می جو تو از دریا و جو
در دو عالم آن یکی را می نگرسر آن یک پیش هر یک را مگو
آینه بردار تا بینی عیانیار تو با تو نشسته روبرو
دست بگشا دامن خود را بگیرهر چه می خواهی ز خود آن را بجو
موج دریائیم در بحر محیطآبروی ما روان شد سو به سو
جام می در دور می گردد مدامگه صراحی می نماید گه سبو
بنده و سید دو نام و یک وجودیک حقیقت در عبارت ما و تو