غزل شمارهٔ ۱۳۳۶
بقا در عشق اگر خواهی فنا شوحیات از وصل اگر جوئی چو ما شو
مشو خودبین و خود را نیک دریاببدان خود را و دانای خدا شو
اناالحق زن چو منصور از سر عشقبر آ بر دار و در دارالبقا شو
صدف دریاب و گوهر را طلب کندر آ در بحر و با ما آشنا شو
به سوی گلشن جانان گذر کنبسان بلبل جان خوش نوا شو
فابقوا بالبقاء قرب ربیفافنوا از وجود خود فنا شو
چو سید بندهٔ این شاه می باشبه باطن خواجه و ظاهر گدا شو