غزل شمارهٔ ۱۳۳۳
خوش برو خوش بنوش خوش می رونوش و پوش و خموش خوش می رو
گر تو داری هوای می نوشیبر در می فروش خوش می رو
در خرابات بی سر و بی پاخوش سبوئی به دوش خوش می رو
مست و مدهوش می روی در راهتا نیائی به هوش خوش می رو
عقل را غیر گفتگوئی نیستبگذر از گفتگوش خوش می رو
دیگ سودا خوشی به جوش آوربا چنان پخته جوش خوش می رو
شادی روی سید سرمستجام می را بنوش خوش می رو