غزل شمارهٔ ۱۳۲۷
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: اازخودبجو۷ بیت
درد اگر داری دوا از خود بجوهر چه می جوئی چو ما از خود بجو
تشنه گردی سو به سو جویای آبغرق آبی آب را از خود بجو
رو فنا شو تا بقا یابی ز خودچون شدی فانی بقا از خود بجو
از خودی تا چند گوئی با خودآخود رها کن رو خدا از خود بجو
گنج در کنج دل ویران ماستگنج اگرخواهی در آ از خود بجو
صورت و معنی و جام و می توئیحاصل هر دو سرا از خود بجو
نعمت اللهی و نامت زید و بکرنعمت الله را بیا از خود بجو