غزل شمارهٔ ۱۳۰۰
من عین تو و تو عین وین عینینیک عین بود ظهور او در کونین
هر گه که دو جام پر کنند از یک میاین هر دو یکی باشد و آن یک اثنین
جامی ز شراب خانه دارد رطلیجامی دگر از می مصفای متین
هر چند که آب را نباشد لونیچون در دو قدح کنی نماید لونین
در شمس و قمر نگر که روشن بینییک نور که رو نموده اندر عنین
گر سلطنت صورت و معنی یابیشاهی گردی چو حضرت ذوالقرنین
زاهد به هوای جنتین و سیدباشد بیدات جنتینش سجنین