غزل شمارهٔ ۱۲۹۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: هییافتن۷ بیت

خادم او را سزد اقلیم شاهی یافتنسلطنت از خدمت نور الهی یافتن

بندهٔ او شو اگر خواهی که گردی پادشاهکز قبول او توانی پادشاهی یافتن

شرط جانبازان ما در عاشقی دانی که چیستطرح کردن هرچه را از مال و جاهی یافتن

خوش بود سلطان معنی یافتن در صورتیپادشه در جامهٔ مرد سپاهی یافتن

در ضمیر روشن می ، نور ساقی دیده امخوش بود در عین منهیات ناهی یافتن

ساقی سرمست دیدم صبح جام می به دستخوش بود یاری چنین در صبحگاهی یافتن

نعمت الله گر همی خواهی بیا از ما طلبور ز غیر ما بخواهی آن نخواهی یافتن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت خدمت و بندگی در راه رسیدن به مقام‌های بالا و سلطنت است. شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی بخواهد پادشاه شود، باید ابتدا بنده خداوند باشد و از نور الهی بهره‌مند شود. همچنین، عشق و جانبازی شرط رسیدن به معنای واقعی است و پادشاهی به معنای واقعی در ظاهری عادی نمایان می‌شود. شاعر به زیبایی‌های وجود نور در دل و لذت از حضور یاری‌های خوب اشاره می‌کند و در نهایت، توصیه می‌کند که نعمت‌های الهی را از خودِ خداوند بخواهیم و نه از دیگران، زیرا تنها در این صورت می‌توان به واقعیات باارزش رسید.