غزل شمارهٔ ۱۲۸۸

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انهگذرکن۷ بیت

ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کنمستانه در آن کوچهٔ میخانه گذر کن

هشیار صفت بر سر کویش مرو ای دلرندانه مجرد شو و مستانه گذر کن

با صورت جان مهر معانی نتوان یافتچون سایه شو و بر در آن خانه گذر کن

جان ساز تو پروانهٔ آن شمع جمالشمستانه بر آن شمع چو پروانه گذر کن

چون مردمک دیدهٔ ما گوشه نشین شوبی منت کاشانه ز کاشانه گذر کن

ریش دل ما مرهم و افسون بپذیردای ناصح ازین گفتن افسانه گذر کن

سید تو اگر طالب دردانهٔ عشقیدریا شو و از قطرهٔ دردانه گذر کن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دل را به عبور از در خانه محبوب دعوت می‌کند و از او می‌خواهد که با شوق و سرمستی از کوچه‌ای که به میکده می‌رسد عبور کند. او تأکید می‌کند که نباید هشیار و محتاط باشد و باید با طراوت و سرمستی به سمت محبوب برود. شاعر به زیبایی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که ارزش معانی و عشق را نمی‌توان تنها در ظواهر دید. در نهایت، از ناصح می‌خواهد که از نصیحت‌های بی‌محتوا بگذرد و اگر کسی خواهان عشق حقیقی است، باید به عمیق‌ترین و اصیل‌ترین تجربیات عشق نزدیک شود.