غزل شمارهٔ ۱۲۵۴

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: اباینعجببین۷ بیت

جامیم و شراب این عجب بینمستیم و خراب این عجب بین

این طرفه که هم مئیم و هم جامهم آب و حباب این عجب بین

در صورت موج و جو و دریامائیم حجاب این عجب بین

ما تشنه لبیم و آب جوئیمبا چشم پر آب این عجب بین

ما نقش خیال خوش بینیمرفتیم به خواب این عجب بین

جان است نقاب روی جانانبردار نقاب این عجب بین

دیدیم وجود نعمت اللهچون جام شراب این عجب بین

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف حالتی می‌پردازد که در آن هم به مستی و شادی می‌رسد و هم به احساس تخدیر و خرابی. او به تضادهایی اشاره می‌کند که در زندگی وجود دارد، مثل همزمانی می و جام، آب و حباب. شاعر به نوعی در جستجوی حقیقت و معناست و با اشاره به آب و چشم پرآب، نشان می‌دهد که در پی جستجوی روح یا معنا در زندگی است. همچنین، او به خواب رفتن و نقش خیال اشاره می‌کند و در نهایت به زیبایی و نعمت‌های الهی مانند شراب می‌پردازد، که نشان‌دهنده ارتباط عمیق او با معنویات و زیبایی‌های وجود دارد.