غزل شمارهٔ ۱۲۵۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: وببین۷ بیت

چشم بگشا و جمال او ببیننور روی او به او نیکو ببین

جام می با یکدگر خوش نوش کنصورت و معنی این هر دو ببین

جام ما باشد حباب و آب میسو به سو گردد روان هر سو ببین

صدهزار آئینه دارد یار مندر همه آئینه او یک رو ببین

دامن دلق دو توئی پاره کنیوسف و پیراهن یک تو ببین

روی او بینم به نور روی اومن چنین می بینم او را تو ببین

سیدم آئینهٔ گیتی نماستهرچه می خواهی به نور او ببین

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود خواسته است که چراغ دلش را روشن کند تا جمال و زیبایی او را ببیند. شاعر از شراب نیز به عنوان نمادی از خوشی و زیبایی یاد می‌کند و تأکید دارد که باید روح و معنای عمیق این زیبایی‌ها را درک کرد. او به وجود آیینه‌هایی که تصویر معشوق را نشان می‌دهند اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که در هر آیینه، فقط یک چهره (چهره معشوق) دیده می‌شود. شاعر از معشوق می‌خواهد که حجاب‌های خود را کنار بزند تا زیبایی واقعی‌اش نمایان شود و در نهایت، او را به عنوان آینه‌ای برای نشان دادن زیبایی‌های جهان معرفی می‌کند.