غزل شمارهٔ ۱۲۰
نعمت الله نور دین دارد لقبنور دین از نعمت الله می طلب
از رسول الله نسب دارد درستخود که دارد این چنین دیگر نسب
مطرب عشّاق گو شعرش بخوانتا جهان از ذوق او گیرد طرب
جان من گفتا نهم لب بر لبشآمده از عشق او جانم به لب
مدتی بودم مجاور در عجمگرچه اصلم باشد از ملک عرب
آب لطف او نصیب ما بودآتش قهرش از آن ِ بولهب
من مجاور حالیا در ملک فارسجد من آسوده در شهر حلب