غزل شمارهٔ ۱۲
مجلس خاص او است حضرت ماالصلا هر که عاشق است صلا
در خرابات خلوتی داریمبه از این در جهان که دارد جا
عاشق و مست و رند و او باشیمزاهدی از کجا و ما ز کجا
مدتی شد که بیخودیم ز عشقبا خدائیم با خدا به خدا
ما بلا را به جان خریداریمگرچه هستیم مبتلای بلا
دردمندیم و درد درمان استخوشتر از درد دل کجا است دوا
جرعهٔ جان نعمت الله نوشتا بیابی تو ذوق مستی ما