غزل شمارهٔ ۱۱۹۷
ما خود بینیم و خود نمائیمدر آینه خود به خود نمائیم
رندیم و مدام همدم جاماما تو کجا و ما کجائیم
بحریم و حباب و موج و جوئیممائیم که هم حجاب مائیم
هر دم نقشی خیال بندیمتا بسته تمام برگشائیم
یک رنگ به صد هزار رنگیمیک جای به صد هزار جائیم
مستیم و خراب در خراباترندانه سرود می سرائیم
عالم یابند نعمت از مادارندهٔ نعمت خدائیم