غزل شمارهٔ ۱۱۷۲

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: سکردهایم۷ بیت

باز هوای تو هوس کرده ایماز هوس غیر تو بس کرده ایم

تا هوس عشق تو کردیم مادر هَوست ترک هوس کرده ایم

در هوس شکر لعل لبتطوطی جان را چو مگس کرده ایم

منزل ما چون حرم کعبه شدترک هیاهوی جرس کرده ایم

صبح سعادت چو به ما رو نمودپشت بر آشوب عسس کرده ایم

مرغ دل ما چو پریدن گرفتما به هوا ترک قفس کرده ایم

همدم سید چو توئی هر نفسیاد مراعات نفس کرده ایم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و هوس خود به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که تنها هوس معشوقش را در دل دارند و از هوس‌های دیگر دست کشیده‌اند. شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او جانش را تسخیر کرده است. او از آرامش و سعادت ناشی از حضور معشوق در زندگی‌اش می‌گوید و به دست آوردن آزادی روحی و ترک قفس را به تصویر می‌کشد. شاعر در نهایت به اهمیت معشوق در زندگی‌اش اشاره کرده و آن را همچون همراهی دائم و مراقبت از نفسش می‌داند.