غزل شمارهٔ ۱۱۳۳
قطب عالم روح اعظم یافتمروح اعظم قطب عالم یافتم
ساغر و می یافتم با همدگرجسم با جان ، جام با جم یافتم
گر شدم خرم به وصلش دور نیستزانکه از هجرش بسی غم یافتم
صورت و معنی به یک جا رو نمودآفتاب و ماه با هم یافتم
در خرابات مغان گشتم بسیرند مستی همچو او کم یافتم
جامع ذات و صفات و فعل همهر سه این مجموع آدم یافتم
ختم شد بر سید عالم تماماین کمال از ختم و خاتم یافتم