غزل شمارهٔ ۱۰۸۷
همچو ما کیست مست در عالمعاشق و می پرست در عالم
شادی ما شراب می نوشدرند مستی که هست درعالم
باش عهد درست پیوستهتا نیابی شکست در عالم
عارف حق پرست دانی کیستآنکه از خود برست در عالم
بر در می فروش بنشستمکه از این به نشست در عالم
نیک بنگر در آینه او راتا نگوئی بدست در عالم
سید کاینات مظهر ذاتآنکه جد من است در عالم