غزل شمارهٔ ۱۰۶۷
نازی است از آن جانب و نازی که چه گویممائیم و نیازی و نیازی که چه گویم
تا طاق دو ابروش مرا قبله نما شدکردیم نمازی و نمازی که چه گویم
دل سوختهٔ آتش عشقیم که چون مومدیدم گدازی و گدازی که چه گویم
این سینهٔ ما مخزن اسرار الهی استرازیست در این سینه و رازی که چه گویم
خوش سلطنتی یافتم از دولت محمودمائیم و ایازی و ایازی که چه گویم
ساز دل ما مطرب عشاق چه بنواختآواز به ساز آمد و سازی که چه گویم
سید به سوی کعبهٔ مقصود روان شداکبر بُود این حج و حجازی که چه گویم