غزل شمارهٔ ۱۰۶۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ندهام۵ بیت

زآفتاب مهر او تابنده امپادشاهی می کنم تا بنده ام

صورتم پرگار و معنی نقطه ایاین حروف از لوح دل خواننده ام

مستم از جام می ساقی عشقمجلس عشاق را فرخنده ام

تا به اسما و صفاتش عارفماز حضور ذات او وامانده ام

عاشق و معشوق ما هر دو یکی استنعمت الله را چنین داننده ام

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق الهی و ارتباط عمیق با معشوق اشاره دارد. شاعر از تأثیر خورشید محبت معشوق بر زندگی‌اش صحبت می‌کند و خود را بنده‌ای می‌سازد که در عین پادشاهی، به عشق و زیبایی معشوق وابسته است. صورت او به عنوان نمادی از حقیقت و معانی عمیق معرفی می‌شود و با اشاره به جام می عشق، احساساتی شگرف و شورانگیز را بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به وحدت عاشق و معشوق اشاره کرده و آنان را یکی می‌داند که در واقع به شناخت و درک خداوند اشاره دارد.