غزل شمارهٔ ۱۰۱۲
نیم شب خوش آفتابی دیدهایمآفتابی مه نقابی دیدهایم
صورت و معنی عالم یافتیمخوش سر آب و سرابی دیدهایم
ما ز دریائیم و دریا عین مالاجرم چشم پر آبی دیدهایم
خوش خیالی نقش میبندیم بازگوئیا نقشی به خوابی دیدهایم
عالمی را باده می بخشیم مادر چنین خیری ثوابی دیدهایم
در خرابات مغان افتاده مستشاهد مست خرابی دیدهایم
نعمتاللّه نور چشم عاشقانساقی عالیجنابی دیدهایم