غزل شمارهٔ ۱
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انشودبهخدا۷ بیت
هر چه گفتم عیان شود به خدا پیر ما هم جوان شَود به خدا
در میخانه را گشاد یقینساقی عاشقان شود به خدا
هر چه گفتم همه چنان گردیدهر چه گویم همان شود به خدا
از سر ذوق این سخن گفتمبشنو از من که آن شود به خدا
آینه پیش چشم می آرمنور آن رو عیان شود به خدا
باز علم بدیع می خوانماین معانی بیان شود به خدا
گوش کن گفتهٔ خوش سیداین چنین آن چنان شود به خدا