شمارهٔ ۶۳

قافیه: یزامد۵ بیت

باغ را باز مگر مژده گلریز آمدکه نسیم سحر از طرف چمن تیز آمد

توتیا رنگ غباری ز رهش پیدا شدکه صبا مشک فشان، غالیه آمیز آمد

نونو اسباب طرب ساخته کن، کاندر باغگل نوخاسته و سبزه نوخیز آمد

باز عشق توام از صبر جدایی فرمودباز بیمار مرا نوبت پرهیز آمد

جام شاهی که ز خون جگرش پر کردندخوار منگر، که زلال طرب‌انگیز آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ سرسبزی و شادابی بهار است. شاعر از باز شدن باغ و آمدن بوی گل و نسیم لطیف سحر می‌گوید که نشانه‌های زندگانی و شادی را به ارمغان آورده است. او همچنین به عشق و عاطفه‌اش اشاره می‌کند که پس از جدایی، دوباره به سراغش آمده و احساسی از درد و بیماری را در او ایجاد کرده است. با نگاهی به زیبایی‌های طبیعت، شاعر به شادی و طرب اشاره می‌کند و از جام پر از خون جگر نیز سخن می‌گوید که نشانه‌ای از غم و خوشی‌های مختلط در زندگی است.