شمارهٔ ۱۷۳

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: رچهداری۵ بیت

با اهل وفا ز هر چه داریجز جور و جفا دگر چه داری؟

گفتی، ستم فراق سهلستبسم الله، از این بتر چه داری؟

بردی دل و دین به چشم جادوتا چشم هنوز بر چه داری؟

ای پیک دیار آشناییاز غایب ما خبر چه داری؟

خوش باش به عیب عشق، شاهیبا خود بجز این هنر چه داری؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاطفی و دل تنگی شاعر اشاره دارد. او از تجربیات تلخ و سختی‌های عشق و جدایی سخن می‌گوید و از اهل وفا می‌پرسد که چه چیزی جز ظلم و بدرفتاری باقی مانده است. شاعر به ستم فراق اشاره می‌کند و از دردهایی که در دل دارد، ابراز ناامیدی می‌کند. همچنین، او از یک پیام‌آور می‌خواهد که از دوست غایبش خبری بیاورد و در پایان از هنری که در عشق دارد، صحبت می‌کند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده رنج و جستجوی مداوم شاعر برای درک عشق و ارتباط آن با احساساتش است.