شمارهٔ ۱۳۴
دلا ز عشق بتان چند یار غم باشیمکجاست می که دمی غمگسار هم باشیم
به سوز عشق تو گشتیم سر بلند، آریسگ توئیم، به داغ تو محترم باشیم
چو عاشقان به وفا جان کشند در پایتامید هست که ما نیز در قدم باشیم
ز تاب حادثه چون بگسلد کمند حیاتهنوز بسته آن زلف خم به خم باشیم
چو هست کعبه مقصود کوی او، شاهیروا مدار که محروم از آن حرم باشیم