گنج

شمارهٔ ۱۱۷

قافیه: انمردم۵ بیت
ای خسته ز تو روان مردمچشم تو بلای جان مردم
از سیل دو چشم من به کویتویران شده خان و مان مردم
تا رفته سمند او به جولاناز دست بشد عنان مردم
از خیل سگان او شو ای دلخود را بنما میان مردم
شاهی، ز غمش دهان چه بندیافتاد چو در زبان مردم