شمارهٔ ۵۳

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: دکرد۵ بیت

تا دل نظری به حال خود کردجز درد و غم نگار خود کرد

گر خاک سری فدای تو شدبگذر ز گناهش ار چه بد کرد

گر لعل تو را گزید جانمبد کرد ولی به جان خود کرد

آن هم ز جنون عاشقی بودکین دل شده دعوی خرد کرد

افسانه شیخ شاهدی رادر عشق فزودنش مدد کرد