شمارهٔ ۳۶
آنکو دل خود به خار ننهادگل گل شد و در کنار ننهاد
اشکی که به خاک ره نیامیختسر در قدم نگار ننهاد
عقلی که به زیر بار نفس استاز کار نماند بار ننهاد
از کار جهان چو دل بپرداختپا در ره کار بار ننهاد
قسام ازل چو کرد قسمتاندر دل ما قرار ننهاد
تا شاهدی از غم تو برشددل بر غم روزگار ننهاد