بخش ۲ - الضّلال المبین
نزد ایشان زفهم و وهم و گمانواجب است دایماً وجود زمان
باز قومی دگر از ایشان همممتنع گفته مقتضای عدم
در ضلال مبین هم این و هم آناعتباری است خود وجود زمان
نقطه و حال جزو مقدار استمابقی جمع وهم و پندار است
تو همان وقت را نگه میداربرهان خویش را از این پندار
مکن ای دوست فوت فرصت حالگه به ماضی و گه به استقبال
حالیا حال را ز دست مدهتو چه کاری به گفتۀ کِه و مِه