شمارهٔ ۳۵ - قطعه کتب الی {الخدمة} الصاحب الشهید طاب ثراه
چو حق خواجه را آن سعادت بدادکه بر اسب دولت سواری کند
بجود آب روزی هر بی نوابباران ادرار جاری کند
بآب سخا آن کند با فقیرکه با خاک ابر بهاری کند
بماء کرم سایل خویش راچو گل در چمن چهره ناری کند
کسی را که حق داد بر خلق دستنشاید که جز حق گزاری کند
بعدل ار تو یاری کنی خلق رابفضل ایزدت نیز یاری کند
ز مظلوم شب خیز غافل مباشکه او در سحرگاه زاری کند
بسا روز دولت چو روشن چراغکه ظلم شب آساش تاری کند
تو محتاج سرگشته را دست گیرکه تا دولتت پایداری کند