شمارهٔ ۵۶۳
به حال خود چو نظر کردم از تو میپرسمکه هیچ باشد ازین صعبتر بلایی؟ نی
گریز از تو و جز تو گریزگاهی نیستشکایت از تو و غیر از تو پادشایی نی
غم تراست مسلم ز حاکمان امروزکه خون بریزد و اندر میان بهایی نی
از آستان جلالت بپرس تا هرگزز دست حلقه برین در چو من گدایی؟ نی
به جان رسید کنون کار سیف فرغانیسقیم در خطر و درد را دوایی نی
مرا به نزد تو بهر نشست جایی نیمرا ز دست تو بهر گریز پایی نی
ز بهر جستن تو تا دلم ز جا برخاستببین که با سر کویت نشست جایی نی
منم ز خویشان بیگانه بهر تو (و) مرابجز سگ تو درین کوی آشنایی نی
چو گل بخوبی صد برگ گشتهای و مراچو عندلیب به هنگام دی نوایی نی
جهان پر از گل و لاله شده ولی بیتومرا چو آب به ایام گل صفایی نی
چو ذره بیتو وجودم تنست و جانی نیچو آفتاب همه رویی و قفایی نی