شمارهٔ ۲۷۸
چون دل گرفت لشکر سلطان عشق یاردل هرچه کرد بفرمان عشق یار
ای اعتماد کرده بر اسلام خویشتنآگه نه ای ز کفر مسلمان عشق یار
گر جان و گر دلست اضافت مکن بخودهرچ آن تست هست همه آن عشق یار
همچون ملک شوی تو چو در ملک تو شوددیو و پری بحکم سلیمان عشق یار
از چنگ گرگ نفس دلت بازرست اگرشد گوسپند جان تو قربان عشق یار
گر دست رس خوهید بچوگان زلف دوستخود را درافگنید بمیدان عشق یار
بی خود برین بساط قدم نه که راه نیستهشیار را بمجلس مستان عشق یار
در زیر بام چرخ مجوی آستان دوستبالای عرش دان در ایوان عشق یار
اشکم بگوش خلق رسانید سر منچشمم مدد نکرد بکتمان عشق یار
فردا که خلق را بعملها دهند مزدبینی مرا گرفته گریبان عشق یار
ایمن ز بیم دوزخ و آزاد از بهشتحیران حسن دلبر و سکران عشق یار
دم درکش ای فقیر اگر چه شدی چو سیفسلطان ملک شعر و غزل خوان عشق یار
کز چرخ برگذشت و بقیمت ز زر گذشتنقد سخن ز سکه سلطان عشق یار