شمارهٔ ۲۶۶
عقل در کفر و دین سخن گویدعشق بیرون ازین سخن گوید
آن بیک شبهه در گمان افتدوین ز حق الیقین سخن گوید
آن خود از علم جان نداند هیچوین ز جان آفرین سخن گوید
با تو عشق از نخست چون قرآنهمه از مهر و کین سخن گوید
تا بدان جا که من ورای حجاببا تو آن نازنین سخن گوید
طعن کرده است عقل و گفته مرااو که باشد که این سخن گوید
خویشتن سوزد او چو پروانهکه چو شمع آتشین سخن گوید
عقل ازین می نخورد هشیارستمست گردد همین سخن گوید
من نه شاگرد طبع خود رایمکه نه بر وفق دین سخن گوید
راوی جانم از محدث عشقباجازت چنین سخن گوید
سخن شاعر از سر طبعستضفدع از پارگین سخن گوید
زاغ بر شاخ خشک وبلبل مستبرگل و یاسمین سخن گوید
عشق بر هر لبی که مهر نهادبی زبان چون نگین سخن گوید
با کسانی که کشته عشق اندمرده اندر زمین سخن گوید
سیف فرغانی ار خمش باشیبزبان تو دین سخن گوید