بخش ۳۵ - التّمثّل فی الاشتیاق الی المشهد المعظّم؛ المرأة الصّالحة خیرٌ من الف رجلٍ سوءٍ
بود در شهر کوفه پیرزنیسالخورده ضعیف و ممتحنی
بود از اولاد مصطفی و علیممتحن مانده بیحبیب و ولی
کودکی چند زیر دست و یتیمشده قانع ز کربلا به نسیم
زال هر روز بامداد پگاهکودکان را فگندی اندر راه
آمدی از میان شهر بروندیده از ظلم ظالمان پر خون
بر ره کربلا باستادیبرکشیدی ز دردِ دل بادی
گفتی اطفال را همی بوییدوین نکو باد را بینبویید
پیشتر زانکه در شود در شهربر گرید از نسیم مشهد بهر
شود از هر دماغی آلودهباد چون گشت شهر پیموده
حظ از این باد جمله برداریدسوی نااهل و خصم مگذارید
من غلام زنی که از صد مردبگذرد روز بار و بردابرد
قدرِ میر حسین بشناسداز جفاهای خصم نهراسد