شمارهٔ ۳۹۴
آخر شرمی بدار چند ازین بدخوییچون تو من و من توام چند منی و تویی
گلشن گلخن شود چون به ستیزه کننددر یک خانه دو تن دعوی کدبانویی
نایب عیسی شدی قبله یکی کن چنوبر دل ترسا نگار رقم دویی و تویی
صدر زمانه تویی پس چو زمانه چراگه همه دردی کنی گاه همه دارویی
نازی در سر که چه یعنی من نیکومتا تو بدین سیرتی نه تو و نه نیکویی
یک دم و یک رنگ باش چون گهر آفتابچند چو چرخ کهن هر دم رسم دویی
روبه بازی مکن در صف عشاق از آنکزشت بود پیش گرگ شیر کند آهویی
با رخ تو بیهدست بلعجبی چشم توبا کف موسی کرا دست دهد جادویی
همره درد تو باد دولت بیدولتیهم تک عشق تو باد نیروی بینیرویی
جز ز تویی تو بگو چیست که ملک تو نیستچشم بدت دور باد چشم بد بدبویی
لولو حسن ترا در ستد و داد عشقبه ز سنایی مباد خود بر تو لولویی