شمارهٔ ۲۵۸
به صفت گر چه نقشِ بیجانمبه نگاری و عاشقی مانم
گه چو عشاق جفت صد ماتمگه چو معشوق جفت صد جانم
به دور نگم چو روی و موی نگارزان که هم کفرم و هم ایمانم
گر به شکلم نگه کنی اینمور به خطم نگه کنی آنم
گه چو بالای عاشقان کوژمگه چو لبهای یار خندانم
گه خمیده چو قد عشاقمگه شکسته چو زلف جانانم
صفت خد و زلف معشوقمتاج سرهای عاشقان زانم