شمارهٔ ۳۰ - و برای او همچنین
امروز بُوَد وقتِ عزایِ علی اکبرسوزد دلِ عالم ز برایِ علی اکبر
هر کس که شدی طالبِ دیدارِ پیمبرمیکرد تماشایِ لقایِ علی اکبر
گردید مُهیایِ خزان، گلشنِ ایجاداز داغِ قدِ سروِ رسایِ علی اکبر
تا شامِ غم، از کربوبلا بر سرِ نی بودجایِ سرِ از جسم جدایِ علی اکبر
چون جان به فدایِ شهِ لبتشنه نمودندجانِ همه عالم به فدایِ علی اکبر!
آگاه کسی نیست ز داغِ دلِ لیلیدر کون و مکان، غیرِ خدایِ علی اکبر
در کربوبلا کاش «ذبیحِالله» بودیتا هدیه کند جان به منایِ علیاکبر
ذراتِ دو عالم همه یکجا شده حیراناز دوستی و عهد و وفایِ علیاکبر
در راهِ پدر داد سر و سَرورِ دین شداحسنت ز صدق و ز صفایِ علیاکبر
امیدِ شهان در صفِ محشر همه این استسازند مکان زیرِ لوایِ علیاکبر
همخوابهٔ قبرِ پسرِ فاطمه گردیدشد قبرِ حسین، قبلهنمایِ علیاکبر
کن گریه که تا کنجِ شبستانِ لحد راروشن کنی از نور و ضیایِ علیاکبر
خونِ دلِ لیلی که شد از دیده روانهگردید شبِ عیش، حنایِ علیاکبر
زینب به تنِ خود ز مِحَن ساخته صد چاکپیراهنِ طاقت، چو قبایِ علیاکبر
پیوسته به سینه زند از غصه، سکینهدر «ماریه» از کربوبلایِ علیاکبر
«صامت» نکند شاهیِ کَونَین تمناگردد چو سگِ کویِ گدایِ علیاکبر