شمارهٔ ۵۹ - و برای او همچنین

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انکنید۱۱ بیت

چرا به عهد خود ای کوفیان وفا نکنیدحمایت از من بی‌کس به کربلا نکنید

من غریب و حریم مرا به عین عطشبرای چیست که سیر آب از وفا نکنید

چه کرده‌ام من مظلوم بیگناه غریبکه چشم خود به من از روی رحم وانکنید

برای یاری من جملگی کمر بستیدکنون گذشته ز یاری به من جفا نکنید

رها کنید مرا تا روم بروم و فرنگمن اربدی به کسی کرده‌ام شما نکنید

مگر میان شمایک خداپرستی نیستکه بر من و سخنم هیچ اعتنا نکنید

مگر رسول خدا جد من نمی‌باشدچرا ز جد من بی‌گنه حیا نکنید

اگر که گشته فراموششان ز حق نبیبه من ستم ز پی خاطر خدا نکنید

اگر به یاد خدا نیستید ظلم به منبرای محشر و هنگامه جزا نکنید

اگر به روز جزا نیست اعتقاد شماحمیت عربی را ز کف رها نکنید

جهان خراب شد از اشک دیده (صامت)دیگر سخن ز غم شاه نینوا نکنید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، گویا شاعر به کوفیان خطاب می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که به وعده‌های خود وفا کنند و از او در کربلا حمایت نمایند. او خود را مظلوم و تنها می‌بیند و از آن‌ها می‌پرسد که چرا به یاری او نمی‌شتابند، در حالی که به او و خاندان پیامبر عربی تعلق دارد. شاعر به یادآوری می‌پردازد که اگر بخاطر خدا به یاری او نمی‌آیند، حداقل به حرمت پیامبر و روز جزا به او ظلم نکنند. در پایان، او به اوضاع نابسامان جهان اشاره می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که دیگر در مورد غم و مصایب خود سخن نگویند، چرا که وضعیت به قدری ناگوار است که از اشک‌ها مملو شده است.