شمارهٔ ۹۳۵

قافیه: وشی۷ بیت

خوش بود گر ز سر هر هوسی برخیزیزین گلستان به سراغ قفسی برخیزی

کعبه در بادیه هرگاه به خوابت آیدحیف باشد که به بانگ جرسی برخیزی

از خدا باک نداری، ولی از مجلس مینتوانی که ز بیم عسسی برخیزی

باخبر باش که خواب عدم آن خوابی نیستکه ز جنبیدن بال مگسی برخیزی

خیز ای طفل و ز افتادن خود گریه مکنکه بسی افتی ازین سان و بسی برخیزی

چند ای شاخ گل از باده پرستی هر صبحهمچو خمیازه ز آغوش کسی برخیزی

سیر از زندگی خود شده ام همچو سلیمکاش ای دوست ز پیشم نفسی برخیزی