شمارهٔ ۶۷۸
ز شوق وصل چو پروانه در سراغ مسوزبرای سوختن خود عبث دماغ مسوز
غم زمانه مخور، عشق آفت تو بس استچو آتشی همه تن، لاله وار داغ مسوز
دماغ می کشی امشب ز هر شبت بیش استبه لب بگیر صراحی، دل ایاغ مسوز
وفا ندیده ز خوبان کسی، مکش آزاردماغ از پی بوی گل چراغ مسوز
سلیم ناله ی بلبل بس است گلشن راتو لب ز ناله ببند و بساط باغ مسوز