شمارهٔ ۶۳۵
مستان تواند خسته ای چندچون توبه ی خود، شکسته ای چند
در کوی تو همچو مرغ بسملبرخاسته و نشسته ای چند
شاید به عدم قرار گیرندچون برق ز خویش جسته ای چند
دارم به بساط همچو طاووسآیینه ی زنگ بسته ای چند
گر ذوق سخن سلیم داریداریم شکسته بسته ای چند