شمارهٔ ۶۱۷
هر طرف جلوه کند، روی به ما بنمایدنتواند به کسی شمع قفا بنماید
شمع بتخانه به منعم سر خود جنباندچون ره کعبه به من قبله نما بنماید
رازهای فلک از سینه ی عارف پیداستهمچو دریا که درو مرغ هوا بنماید
چوب خواهد، مدد از هرکه کسی می جویدرهنما چون طلبم، خضر عصا بنماید
سوی گلخن چو روم، شعله ز روی تعظیمخیزد از مسند خاکستر و جا بنماید
کامی از عمر سبکرو نپذیرد صورتعکس در آب روان، روی کجا بنماید؟
خبر از گرمی این بادیه هرکس پرسدخضر افتد به قفا و کف پا بنماید
ما و آوارگی ای دل، که خدا می خواهدوسعت مملکت خویش به ما بنماید!
شحنه ای نیست درین بادیه افسوس سلیمکه ره گم شده را راهنما بنماید