شمارهٔ ۵۲۹
کردهام در گوشهٔ ایران قناعت کار خودبس بود هندوستانم سایهٔ دیوار خود
همچو بال مرغ بسمل مضطرب گردد، اگرافکند موم دلم مطرب به موسیقار خود
شوق مستی در درون خُم مرا جا داده استهرکه را بینی، فلاطونی بود در کار خود
گر نسیمی عزم رفتن میکند، من همرهمزین گلستان بستهام همچون شکوفه، بار خود
این غزل در هند و مطلع را در ایران گفتهاممنفعل دارد سلیم ایامم از گفتار خود