شمارهٔ ۵۰۷
چو حسن پرده گشا از پی نظاره شودظهور صورت شیرین ز سنگ خاره شود
ز گریه هر نفس ای آفتاب بی تو مراچو صبح، چاک گریبان پر از ستاره شود
مرا به حلقه ی زنار، ننگ او افکندکه تار سبحه ی زاهد هزار پاره شود!
ز بس که در پی هر کار من پشیمانی ستتمام عمر مرا صرف استخاره شود
درین محیط، سلیم از خطر کناره مکنکه همچو موج خطر از تو برکناره شود