شمارهٔ ۳۳۳
گر عاشقی، از گنه چه باک استخورشید به هرچه تافت پاک است
داغ دلم از غبار خاطرچون حلقه ی دام، زیر خاک است
هرجا برخاست صرصر عشقآنجا دو جهان، دو مشت خاک است
نسبت ازلی اگر نباشدچون نخل کدو شبیه تاک است؟
تا چند گره زنیم چون دامبر پرده ی دل که چاک چاک است
لیلی هر چند آن قدر نیستمجنون ز برای او هلاک است
صد جامه اگر چو گل بپوشمدر نیم نفس، تمام چاک است
ناخن همه کس سلیم داردگر سینه نمی کند چه باک است