شمارهٔ ۱۹۵
گل نشاط به بزم شراب پامال استپیاله در کف مستان چراغ اقبال است
به اشک چشم اسیران کجا نگاه کندچو موج در ره او آب خضر پامال است
عیان بود به تو پروانه آخر کارتکه سرنوشت تو بر صفحه ی پر و بال است
اگر به چشم حقیقت نظر کنی، دانیکه طوق فاخته بر پای سرو خلخال است
بهوش باش فریب سخن دلت نبردسواد نامه ی ما از سیاهی خال است
نکرد فتح مرادی سلیم در همه عمرکه گفته است که همت بلنداقبال است؟